Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 5 października 2010 roku w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2011 roku najniższa pensja wzrośnie. Będzie wynosiła 1386 zł brutto, czyli od tegorocznej będzie wyższa o 69 zł (minimalne wynagrodzenie w 2010 roku to1371 zł brutto). Wzrost płacy minimalnej spowoduje podwyżkę wszystkich świadczeń naliczanych na jej podstawie. Są to np. dodatki, odprawy, odszkodowania. Zmieni się także kwota minimalna, od której pracodawcy nie wolno dokonywać potrąceń z pensji pracownika. To wszystko ma wpływ na faktyczną kwotę wynagrodzenia, jaka trafi do pracownika.

 

Każdy pracodawca ma obowiązek podnieść pensje pracowników, którzy mają wynagrodzenie zasadnicze, w roku przyszłym do kwoty 1386 zł. Dla ustalenia, czy pracownik otrzymuje minimum ustawowe, należy brać pod uwagę wszelkie składniki wynagrodzenia i świadczenia wynikające ze stosunku pracy (np. dodatki do wynagrodzenia za staż lub warunki pracy, premie, nagrody, wynagrodzenie chorobowe, ale nie nagrody jubileuszowe, odprawy emerytalne, rentowe, wynagrodzenie za pracę w nadgodzinach). Zatem na podwyżkę mogą liczyć tylko ci pracownicy, których łączne wynagrodzenie miesięczne nie przekracza kwoty 1386 zł brutto.

 

Dla osób zatrudnionych na niepełny etat minimalne wynagrodzenie oblicza się proporcjonalnie.

 

Pracodawcy powinni pamiętać, że pensja osób zatrudnionych po raz pierwszy – w pierwszym roku – nie może być niższa niż 80 proc. minimalnej płacy krajowej. Będzie zatem wyższa niż w zeszłym roku.

 

Co ważne, pracodawcy powinni potwierdzić nowe zarobki stosownym aneksem do umowy o pracę.

 

Dodatek za pracę w nocy

Praca w godzinach nocnych to praca między godziną 21 a 7 rano. Przysługuje za nią dodatek, który należy się osobom pracującym 8 godzin na dobę, z czego minimum 3 przypadają w porze nocnej. Jego wysokość jest uzależniona od płacy minimalnej i wynosi 20 proc. godzinowej stawki minimalnej.

 

Wynagrodzenie za przestój należy się tym pracownikom, którzy nie mogą pracować na swoim stanowisku nie ze swojej winy, a pracodawca nie może zapewnić im innego zajęcia. Nie powinno być ono niższe niż minimalne wynagrodzenie, a co do zasady powinno wynosić tyle, ile pensja pracownika, którą otrzymałby w sytuacji, gdyby pracował normalnie.

 

Odprawa za zwolnienie

Odprawa należy się pracownikom, którzy są zwolnieni z powodu likwidacji stanowiska lub upadku całej firmy. Jej wysokość także jest powiązana z wynagrodzeniem zasadniczym, może bowiem wynieść maksymalnie 15-krotność najniższej pensji. W 2011 roku będzie to 20 790 zł.

 

Pracodawca nie powinien naruszać zasady równego traktowania wobec żadnego z pracowników, może bowiem zostać pozwany przez nich do sądu pracy. Jeśli sąd uzna winę pracodawcy, ten będzie musiał wypłacić dyskryminowanym pracownikom odszkodowania, które nie mogą być niższe od płacy minimalnej.

 

Także odszkodowanie za mobbing nie może być niszę od minimalnego wynagrodzenia.

 

Płaca minimalna wyznacza także najniższą podstawę wymiaru świadczenia wypłaconego z tytułu choroby. Oblicza się je z przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z 12 miesięcy przed miesiącem, w którym pracownik poszedł na chorobowe, ale nie może być niższe od minimalnego wynagrodzenia, po potrąceniu z niego składek ubezpieczeniowych finansowanych przez pracownika.

 

Zatem dla pracowników zatrudnionych na pełny etat podstawa wymiaru zasiłku chorobowego nie może wynosić mniej niż płaca minimalna po potrąceniu kwoty stanowiącej 13,71 proc. tej płacy. Wyniesie więc 1195,98 zł.

 

Pracodawca zatrudniający ze skierowania osobę bezrobotną może otrzymać od starosty refundację składek na ubezpieczenie społeczne tego pracownika. Jest to kwota równa 300 proc. minimalnej pensji, w 2011 roku – 4158 zł.

 

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne osób prowadzących działalność gospodarczą, które korzystają z preferencyjnych warunków ich naliczania, nie może być niższa od kwoty wynoszącej 30 proc. najniższego wynagrodzenia.

 

Potrącenia z wypłaty nie mogą przekraczać określonej kwoty, zwanej wolną od potrąceń. Wylicza się ją poprzez odliczenie składek na ubezpieczenia społeczne i zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od minimalnego wynagrodzenia. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej wskazuje, że odliczyć należy także składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

 

Dla pracownika pełnoetatowego wynosi:

Przy potrąceniach dobrowolnych także musi zostać kwota wolna. Pracodawca jest zobowiązany do zostawienia pracownikowi:

Należności alimentacyjne podlegają innym obostrzeniom. Przy egzekucji alimentów z pensji pracownikowi musi zostać 3/5 wynagrodzenia netto, bez względu na to, ile wynosi jego pensja.

 

Na wysokość kwoty netto mają też wpływ podatki i składki odprowadzane od poborów. Te jednak pozostaną w przyszłym roku bez zmian.

 

Dla podstawy opodatkowania nieprzekraczającej 85 528 zł będziemy stosować skalę podatkową 18 proc., zaś po przekroczeniu tej kwoty – 32 proc.

 

Koszty uzyskania przychodu także pozostają na niezmienionym poziomie. Ich wysokości znajdą Państwo w oddzielnym artykule.

 

Składki na ubezpieczenia będą liczone w dotychczasowych wysokościach, to jest: na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika wynoszą 9,76 proc. – emerytalna, 1,5 proc. – rentowa, 2,45 – chorobowa; zdrowotna pełna – 9 proc., odliczana od podatku – 7,75 proc.

 

Stan na dzień: 23 listopada 2010 roku

Podstawa prawna: Rozporządzenie Rady Ministrów z 5 października 2010 roku w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2011 roku