Każdy przedsiębiorca powinien wiedzieć, że będąc właścicielem firmowego samochodu dostawczego, powinien odprowadzać za niego podatek od środków transportowych.
Podatek od środków transportowych – co to takiego?
Jest to podatek od tych środków transportowych, których DCM (dopuszczalna masa całkowita) wynosi powyżej 3,5 t.
Podstawę opodatkowania stanowi liczba posiadanych przez podatnika środków transportowych.
Należność ta powstaje z mocy prawa, a podatnik powinien samodzielnie obliczyć i wpłacić podatek od środków transportowych bez wezwania, na rachunek gminy, na terenie której znajduje się jego miejsce zamieszkania (albo siedziba).
Podatek od środków finansowych powinien być opłacany w dwóch równych ratach w ciagu jednego roku:
W myśl przepisów zawartych w Ordynacji podatkowej kwota podatku powinna zostać zaokrąglona do pełnych złotówek.
Obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia. Jeżeli zdarzy się tak, że do nabycia pojazdu dojdzie w ciągu roku, wówczas obowiązek podatkowy będzie obowiązywał od pierwszego dnia następnego miesiąca.
Jeżeli obowiązek podatkowy powstaje:
-
po dniu 1 lutego (ale przed 1 września danego roku), wtedy podatek ze ten rok należy uregulować w dwóch równych ratach, proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminie:
-
w ciągu 14 dni od powstania obowiązku podatkowego - I rata
-
do dnia 15 września danego roku - II rata,
-
od dnia 1 września danego roku, wtedy podatek bedzie należało opłacić jednorazowo - w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku.
Jeżeli zdarzy się, że obowiązek podatkowy powstanie albo wygaśnie w ciągu roku, wówczas wysokość podatku za ten rok powinna zostać ustalona proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których obowiązek istniał.
Wygaśnięcie obowiązku podatkowego następuje wraz z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja o jego czasowym wycofaniu z ruchu.
Kto powinien płacić podatek od środków transportowych
Do opłacania podatku od środków transportowych zobligowane są zarówno osoby fizyczne, jak i prawne, a także wszystkie jednostki organizacyjne, które nie posiadają osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany.
Jeżeli środek transportowy ma współwłaścieli, to obowiązek podatkowy również jest dla nich wspólny.
W myśl ustawy, opodatkowaniu podlegają:
-
samochody ciężarowe o DCM powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton,
-
samochody ciężarowe o DCM równej lub wyższej niż 12 ton,
-
ciągniki siodłowe oraz balastowe, przystosowane do używania z naczepą albo przyczepą, DCM zespołu pojazdów do 3,5 tony i poniżej 12 ton,
-
ciągniki siodłowe oraz balastowe, przystosowane do używania z naczepą albo przyczepą, DCM zespołu pojazdów równe lub wyższe niż 12 ton,
-
przyczepy i naczepy, które razem z pojazdem silnikowym posiadają DCM od 7 ton i poniżej 12 ton (z wyjątkiem tych, związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego),
-
przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadająDCM równą lub wyższą niż 12 ton (z wyjątkiem tych, związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego),
-
autobusy.
Zwolnienia z podatku od środków transportowych
Zwolnione z opłacania podatuku są te podmioty, które na podstawie decyzji organu rejestrującego wycofały czsowo środek transportowy z ruchu (wniosek na okres od 2 do 9 miesięcy).
Wedle ustawy zwolnieniu podlegają także:
-
środki transportowe będące w posiadaniu przedstawicieli dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz innych misji zagranicznych (pod warunkiem wzajemności),
-
środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne,
-
pojazdy specjalne oraz używane do celów specjalnych (według przepisów o ruchu drogowym),
-
środki transportowe (nie licząc autobusów), które wykorzystywane są w dowozie i odwozie na maksymalna odległość do 150 km – w linii prostej - na terytorium Polski, w transporcie kombinowanym (wedle przepisów o transporcie drogowym),
-
pojazdy zabytkowe (wpisane do rejestru zabytków lub też ujęte w wojewódzkiej ewidencji zabytków).
Dodatkowe zwolnienia przedmiotowe mogą wprowadzać rady gmin (na drodze uchwał).
Stan na dzień: 06.10.2010
Podstawa prawna:
Ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.),
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 3 sierpnia 2009 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2010 r. (M.P. Nr 52, poz. 742),
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 6 października 2009 r. w sprawie stawek podatku od środków transportowych obowiązujących w 2010 r. (M.P. Nr 67, poz. 872).