Nieodpłatne udostępnienie określonej rzeczy na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez spółkę osobową przez jednego z jej wspólników jest uregulowane w Kodeksie cywilnym jako umowa użyczenia w art. 710-719.
W świetle przepisów art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik który dla celów działalności gospodarczej korzysta z rzeczy (np. samochodu, lokalu, maszyny, itp.) oddanej mu w bezpłatne używanie, uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, zaliczany do przychodów z działalności gospodarczej. Jeśli zatem, wspólnik spółki osobowej użyczy nieodpłatnie rzecz należącą do jego prywatnego majątku, to w jego przypadku nie będziemy mieli do czynienia z przychodem podatkowym. Przychód wystąpi natomiast po stronie pozostałych wspólników spółki osobowej w proporcjach odpowiadających ich prawa do udziału w zysku tej spółki.
Jednak nie w każdym przypadku podatnik (wspólnik spółki) zostanie automatycznie opodatkowany. Świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odmiennie podatkowo traktowane jest wniesienie do spółki osobowej aportu. W takim przypadku, u żadnego wspólnika spółki osobowej nie powstanie przychód z tytułu użytkowania rzeczy, pod warunkiem, że zostanie wniesiona w postaci wkładu niepieniężnego, np. w postaci prawa do używania lokalu.
