Przyspieszenie rozwoju jest osiągane dzięki tworzeniu nowych miejsc pracy i ograniczaniu bezrobocia, zagospodarowaniu terenów przemysłowych i infrastruktury gospodarczej. Specjalne Strefy Ekonomiczne koncentrują się na rozwoju określonych dziedzin działalności gospodarczej i eksporcie przy zagospodarowaniu zasobów naturalnych i zachowaniu zasad równowagi ekologicznej. Ponadto na obszarach tych wykorzystuje się innowacyjne rozwiązania.

 

 

Jednak aby móc z tego skorzystać, należy spełnić kilka wymogów. Pierwszy to stworzenie określonej liczby miejsc pracy i zatrudnianie pracowników przez ustalony czas. Kolejny to wartość inwestycji, która jest ściśle związana z czasem jej trwania. Preferowane są kontrakty długoterminowe, gdyż są korzystne zarówno dla inwestora, jak i dla danego regionu. Przedsiębiorstwo funkcjonuje w określonych i niezmiennych warunkach gospodarczo-rynkowych, zaś obszar SSE zyskuje stałe relacje podmiotów na nim gospodarujących.

Inwestycje w Specjalnych Strefach Ekonomicznych powinny wpisywać się w plan rozwoju tych terenów. Jeśli przedsiębiorstwo nie spełni tych wymogów, nie uzyska zwolnienia z podatku, może natomiast działać w strefie na warunkach ogólnych. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej jest uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE od spółki zarządzającej strefami w drodze przetargu łącznego lub rokowań.

 

 

Wielkość pomocy z tytułu kosztów nowej inwestycji stanowi iloczyn maksymalnej intensywności pomocy i kosztów inwestycji. W województwach lubelskim, podkarpackim, warmińsko-mazurskim, podlaskim, opolskim, świętokrzyskim, małopolskim, lubuskim, łódzkim i kujawsko-pomorskim maksymalna intensywność pomocy to 50 proc., w pozostałych województwach – 40 proc. Natomiast w Warszawie można uzyskać pomoc w maksymalnej wysokości 30 proc. Do objęcia ta pomocą kwalifikują się przedsiębiorstwa działające co najmniej 5 lat, utrzymujące własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne, przez 5 lat (3 lata w przypadku małych i średnich firm).

 

 

Do niedawna przedsiębiorcy z SSE mogli liczyć także na dodatkowe preferencje – częściowe zwolnienie z CIT (w wysokości nieprzekraczającej połowy jego wartości do końca istnienia strefy), możliwość uznania za koszty uzyskania przychodu wydatków inwestycyjnych innych niż poniesionych na zakup środków trwałych.

 

W tej chwili rozważane są dwa projekty nowelizacji ustawy o działalności Specjalnych Stref Ekonomicznych. Pierwszy opracowało Ministerstwo Gospodarki w pierwszej połowie ubiegłego roku, drugi przygotował resort finansów niedawno. Projekty te różnią się miedzy sobą. Propozycja Ministerstwa Gospodarki uwzględnia nowe, trudne warunki rynkowe i odnosi się do możliwości redukcji określonego poziomu zatrudnienia bez utraty zezwolenia, ale nie więcej niż o 20 proc. dla wszystkich przedsiębiorców (w latach 2010–2011 o 25 proc.). Postuluje także możliwość uzyskania zezwolenia na utrzymanie istniejących miejsc pracy, zamiast konieczności deklarowania dodatkowego przyrostu zatrudnienia.

 

Ministerstwo Finansów natomiast nie zgadza się na obniżenie zatrudnienia i chce wprowadzenia bardziej restrykcyjnych wymogów. Resort dąży do uszczegółowienia procedury informacyjnej w przypadku cofnięcia zezwoleń, doprecyzowania zasady obliczania podatku do zwrotu oraz wymogów dokumentacyjnych.