W obecnie obowiązującym systemie emerytalnym wysokość świadczenia, na które może liczyć przyszły emeryt będzie składać się ze środków zgromadzonych w trzech 
filarach:

 I filar — Fundusz Ubezpieczeń Społecznych obsługiwany przez ZUS;  
 II filar — Otwarty fundusz emerytalny ( OFE);  
 III filar — np. Indywidualne konto emerytalne (IKE).  


Pierwszy i drugi filar są obowiązkowe, natomiast trzeci dobrowolny. Indywidualne konta emerytalne są specyficzną formą oszczędzania przewidzianą przez ustawodawcę, które nakładają pewne ramy, ale umożliwiają także pełną elastyczność. Decydując się na założenia IKE deklarujemy chęć oszczędzania na poczet przyszłej emerytury. Jednakże nikt nie zabrania nam zamknąć IKE wcześniej i wypłacić całych zgromadzonych środków pieniężnych.

Zyski z tytułu inwestowania w IKE są zwolnione z podatku dochodowego (tzw. podatku Belki), pod warunkiem dokonania wypłaty po przejściu na emeryturę w przeciwnym wypadku trzeba będzie zapłacić podatek zryczałtowany analogicznie jak do zysków osiąganych z lokaty w wysokości 19%.  

Zakładając IKE należy określić jedynie sposób oszczędzania. Posiadacz IKE może wybrać sposób oszczędzania, począwszy od lokaty bankowej, poprzez ubezpieczenie kapitałowe, fundusze inwestycyjne, aż po samodzielne inwestowanie na giełdzie. Rachunki IKE są oferowane przez wiodące towarzystwa ubezpieczeniowe, banki czy domy maklerskie. 

Oczywiście w każdym momencie posiadania IKE można dokonywać zmiany formy oszczędzania. Wpłaty na IKE można realizować w dowolnym momencie roku kalendarzowego, jedynie trzeba pamiętać, że w każdym roku jest określony limit wpłat. Od 1 stycznia 2009 limit ten wynosi 3-krotność średniego miesięcznego wynagrodzenia brutto rocznie, czyli. 9579 zł. 

Środki pieniężne posiadane na IKE są chronione przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny i Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Zawierający umowę o prowadzenie IKE może wskazać w niej osoby uposażone. 

Stan na dzień: 11 styczeń 2010