W zwykłych, nieformalnych sytuacjach słowami kredyt i pożyczka posługujemy się synonimicznie. Kiedy jednak znajdziemy się w sytuacji formalnej, na przykład w banku, powinniśmy zdawać sobie sprawę z różnic między tymi produktami bankowymi. I choć mają one wspólną cechę – to dług, który trzeba spłacić – różnice między nimi są istotne.
Pożyczka
Pożyczki może udzielić zarówno bank, jak i osoba fizyczna, która jest właścicielem pożyczanych pieniędzy lub rzeczy. Udzielając pożyczki, zawiera z pożyczkobiorcą umowę regulowaną przepisami kodeksu cywilnego.
Pożyczkodawca zobowiązuje się przenieść własność przedmiotu pożyczki na pożyczkobiorcę, który z kolei zobowiązuje się go zwrócić. Pożyczkobiorca staje się więc właścicielem przedmiotu pożyczki – pieniędzy lub rzeczy określonych co do gatunku.
Kodeks cywilny stanowi, że pożyczka kwoty wyższej niż 500 zł lub rzeczy wartych co najmniej 500 zł musi być udzielana na podstawie pisemnej umowy.
Pożyczana suma może być przekazana w formie gotówkowej. Sama zaś pożyczka może być udzielona bezpłatnie. Pożyczkobiorca nie musi deklarować, na co przeznaczy pożyczoną kwotę.
Kredyt
Kredytodawcą może być jedynie bank, a umowa o kredyt musi być każdorazowo zawarta na piśmie. Reguluje ją ustawa Prawo bankowe.
Kredytobiorca musi zadeklarować, na co przeznaczy środki z kredytu we wniosku kredytowym. Jeśli bank zaakceptuje cel i wysokość kredytu, oddaje do dyspozycji wnioskodawcy określoną sumę pieniędzy na ten cel, a kredytobiorca zobowiązuje się dysponować nimi na warunkach określonych w umowie. Bank kontroluje wydatkowanie środków z kredytu.
Umowa wyznacza także czas na spłatę kredytu wraz z odsetkami i prowizją za udzielenie kredytu w formie określonych rat. Kredyt jest bowiem przyznawany odpłatnie. Jego ceną są opłaty, prowizje i odsetki.
Przedmiotem kredytu są pieniądze. Nie może być nim nic innego. Bank nie przenosi własności przedmiotu kredytu na kredytobiorcę, a jedynie oddaje mu środki do dyspozycji .
Bank udziela kredytów ze środków zdeponowanych przez klientów. Kredyt ma formę bezgotówkową. Określona kwota zostaje zaksięgowana jako przelew bankowy na koncie kredytobiorcy. Nigdy nie jest to gotówka.
Stan na dzień: 30 czerwca 2010 roku.
Podstawa prawna: Ustawa Prawo bankowe, Ustawa Kodeks cywilny.