Wniosek o świadczenie rehabilitacyjne
Podstawą decyzji o przyznaniu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego jest orzeczenie lekarskie o stanie zdrowia ubezpieczonego. Dokument ten wystawia lekarz orzecznik oddziału ZUS. Jeśli ubezpieczony ubiegający się o świadczenie rehabilitacyjne wniesie sprzeciw wobec orzeczenia lekarza orzecznika ZUS lub prezes ZUS zgłosi zarzut wadliwości orzeczenia, wówczas dokument wystawia komisja lekarska ZUS.
Po spełnieniu kryteriów, które uprawniają do świadczenia rehabilitacyjnego, należ złożyć do ZUS wniosek na druku ZUS Np-7, co najmniej 6 tygodni przed zakończeniem pobierania zasiłku chorobowego.
Wraz z wnioskiem należy w ZUS przedstawić komplet dokumentów:
- zaświadczenie o stanie zdrowia wypełnione przez lekarza (druk ZUS N-9),
- zaświadczenie płatnika składek (druk ZUS Z-3 w przypadku pracownika, ZUS Z-3a w przypadku innego ubezpieczonego niż pracownik),
- jeżeli niezdolność do pracy jest spowodowana wypadkiem przy pracy, protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy lub karta wypadku,
- jeżeli niezdolność do pracy spowodowana jest chorobą zawodową, decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej wydana przez inspektora sanitarnego,
- osoby nieprowadzące pozarolniczej działalności muszą posiadać także wywiad zawodowy z miejsca pracy druk (ZUS N-10).
Jeśli wniosek o świadczenie rehabilitacyjne jest składany po ustaniu tytułu do ubezpieczeń, wówczas do dokumentów należy dołączyć oświadczenie (na druku ZUS Z-10) o nieustaleniu prawa do:
- emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,
- zasiłku przedemerytalnego,
- świadczenia przedemerytalnego,
- zasiłku dla bezrobotnych,
- o zaprzestaniu i niepodjęciu działalności zarobkowej stanowiącej tytuł do objęcia ubezpieczeniem chorobowym lub ubezpieczeniem wypadkowym (obowiązkowo albo dobrowolnie) albo zapewniającej prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby,
- o niepodleganiu obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Wysokość świadczenia
Świadczenie rehabilitacyjne jest wypłacane przez maksymalnie 12 miesięcy.
Podstawą wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego jest podstawa wymiaru zasiłku chorobowego poprzedzającego to świadczenie, która może być zwiększona o wskaźnik waloryzacji na dany kwartał określony w komunikacie prezesa ZUS.
Waloryzacja podstawy wymiaru zasiłku chorobowego do obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego odbywa się według określonych zasad. Jeżeli pierwszy dzień świadczenia rehabilitacyjnego przypada w I kwartale kalendarzowym roku, podstawa wymiaru zostaje podwyższona o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w III kwartale w stosunku do I kwartału ubiegłego roku kalendarzowego.
Jeśli pierwszy dzień świadczenia rehabilitacyjnego przypada w II kwartale, podstawa wymiaru zostaje podwyższona o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w IV kwartale w stosunku do II kwartału ubiegłego roku.
Natomiast gdy pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne, przypada w III kwartale, podstawa wymiaru będzie podwyższona o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w I kwartale tego roku kalendarzowego w stosunku do III kwartału roku ubiegłego.
Zaś gdy pierwszy dzień świadczenia rehabilitacyjnego przypada w IV kwartale roku, podstawa wymiaru wzrośnie o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w II kwartale tego roku kalendarzowego w stosunku do IV kwartału roku ubiegłego.
Jeśli ZUS wypłaca zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne po ustaniu stosunku pracy i tytułu ubezpieczenia chorobowego, podstawa ich wymiaru nie może przekraczać 100 proc. przeciętnego wynagrodzenia, ustalanego co kwartał dla celów emerytalnych.
Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego wynosi:
- 90 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w pierwszych 3 miesiącach,
- 75 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w kolejnych miesiącach,
- 100 proc. podstawy, gdy niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży oraz gdy świadczenie przysługuje z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową.
Stan na dzień: 12 sierpnia 2010 roku
Podstawa prawna: Ustawa z 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 roku, nr 31, poz. 267 ze zm.).