Znak towarowy - uprawnienia przedsiębiorcy WiedzaiFinanse Prawo, podatki i finanse dla Ciebie

»Sklodowscy » Reklama » O portalu »Źródła

› Zarejestruj się ›Zaloguj się

Baza wiedzy

Strona główna > Baza wiedzy > Prawo > Prawo gospodarcze > Znak towarowy - uprawnienia przedsiębiorcy

Znak towarowy - uprawnienia przedsiębiorcy

Prawo ochronne na znak towarowy daje przedsiębiorcy szereg uprawnień związanych z wykorzystaniem tego znaku.

Po pierwsze

Przedsiębiorca ma wyłączne prawo do korzystania z tego znaku w sposób zarobkowy i zawodowy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w czasie trwania ochrony tego znaku. Podstawowy okres ochronny wynosi 10 lat od momentu rejestracji.

Prawo to przejawia się tym, że przedsiębiorca może umieszczać znak na towarach objętych rejestracją i ich opakowaniach i wprowadzać tak oznakowane towary do obrotu gospodarczego. Znak możne też wykorzystywać w celach reklamowych – do promowania towarów i usług przedsiębiorcy, budowania pozycji i renomy marki. Znak można także stosować w firmowej korespondencji, firmowych dokumentach i materiałach informacyjno-promocyjnych.

Po drugie

Przedsiębiorca może sprzedać prawo ochronne znaku towarowego innemu podmiotowi lub zapisać je w testamencie. Jest ono bowiem zbywalne i podlega dziedziczeniu.

Jednak są pewne ograniczenia, które wynikają z tego, że znak towarowy podlega wygaszeniu, jeśli nie był używany przez 5 lat. Nieużywanie go oznacza brak wprowadzenia do obrotu gospodarczego towarów lub usług oznakowanych tym znakiem. Wymogu używania nie spełnia wykorzystanie znaku w korespondencji lub innych materiałach firmowych.

Po trzecie

Właściciel znaku towarowego objętego ochroną może udzielić innemu podmiotowi licencji, czyli upoważnienia do używania tego znaku. Licencja na korzystanie ze znaku w zamian za wynagrodzenie może być nieograniczona (pełna) lub ograniczona. Nieograniczone korzystanie ze znaku na mocy licencji daje licencjobiorcy prawo do używania znaku w takim samym zakresie jak jego właścicielowi.

Jeśli w treści postanowień umowy licencyjnej strony nie zastrzegły wyłączności, licencjodawca może zawrzeć taką umowę z dowolną liczba podmiotów. Sam także ma wówczas prawo korzystania ze znaku towarowego będącego przedmiotem umowy.

Umowa licencyjna bowiem musi mieć formę pisemną pod rygorem nieważności. Kończy się najpóźniej z chwilą wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy. W umowie ponadto można uregulować kwestię konieczności wskazywania, że znak jest używany na podstawie licencji poprzez umieszczenie oznaczenia „lic.” w pobliżu znaku. Jeśli umowa nie rozstrzyga tej kwestii, licencjobiorca ma obowiązek na żądanie licencjodawcy (wyrażone w dowolnym momencie trwania umowy) umieścić takie oznaczenie.

Po czwarte

Korzyści z licencji może czerpać licencjobiorca. Mianowicie za zgodą właściciela znaku może on udzielać sublicencji (dalszej licencji) innemu podmiotowi. Jednak udzielenie dalszej sublicencji jest niedozwolone.

Po piąte

Zarówno podmiot uprawniony do posługiwania się znakiem towarowym objętym prawem ochronnym, jak i licencjobiorca wyłączny wpisany do rejestru mogą dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia praw wynikających z ochrony znaku i licencji.

Naruszenie prawa ochronnego występuje, gdy inny podmiot korzysta bezprawnie w obrocie gospodarczym z takiego samego lub podobnego znaku w odniesieniu do takich samych lub podobnych towarów. Tym samym wprowadza w błąd konsumentów. Wprowadzenie w błąd jest także elementem nieuczciwej konkurencji.

Za naruszenie prawa ochronnego można uznać także sytuację, gdy cieszący się renomą znak zostanie wykorzystany do oznaczenia w sposób bezprawny jakichkolwiek towarów, co mogło przynieś nieuprawnionemu korzyść lub zaszkodzić renomie znaku. Bezprawne jest też używanie znaku towarowego w domenie internetowej przez osoby nieuprawnione.

Poszkodowany przedsiębiorca może domagać się wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści z używania znaku oraz o naprawienie szkody spowodowanej bezprawnym używaniem znaku. Jednak nie można zakazać innym podmiotom używania znaku zarejestrowanego lub podobnego, jeśli uprawniony przedsiębiorca nie używał go na towarach lub usługach wprowadzonych do obrotu gospodarczego. Nie można także domagać się zakazu posługiwania się przez inną osobę nazwą, pod którą prowadzi ona firmę, jeśli nazwa ta nie jest stosowana do oznaczenia przez nią towarów.

Stan na dzień: 3 września 2010 roku

Podstawa prawna: Ustawa z 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 roku nr 119, poz. 1117 ze zm.).

Joanna Piętowska