Od 4 kwietnia 2011 roku obowiązuje ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3, która wprowadza uregulowania legalizujące dochody niań. Chodzi o możliwość opłacania składek ubezpieczeniowych za nianie przez ZUS, nie obciążając rodziców ich kosztami– jeśli spełnione zostaną odpowiednie warunki. Ustawa ta wprowadza także inne rozwiązanie opieki nad dziećmi, mniej komentowane przez media, a mimo to wcale nie mniej warte uwagi. Mam na myśli możliwość zwiększenia przez pracodawców odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych związanych z prowadzeniem przyzakładowych żłobków oraz klubów dla dzieci.

 

Ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3 wprowadza istotną zmianę w Ustawie z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do art. 21 w ust. 1 dodano pkt 67a, który mówi, że od podatku wolne są świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach lub klubach dziecięcych.

 

Natomiast w Ustawie z 4 marca 1994 roku o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wprowadzono w art. 5 ust. 5a, zgodnie z którym pracodawcy, którzy utworzyli zakładowy żłobek lub klub dziecięcy oraz przeznaczą na ten cel z odpisu podstawowego kwotę odpowiadającą 7,5 punktu procentowego tego odpisu, mogą zwiększyć ZFŚS na każdą zatrudnioną osobę o 7,5 proc. przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego – pod warunkiem przeznaczenia całości tego zwiększenia na prowadzenie żłobka lub klubu dziecięcego.

 

Dla kogo nowe przepisy?

Zachęta w postaci możliwości zwiększenia odpisu na ZFŚS skierowana jest do pracodawców, którzy utworzyli ten fundusz. Firmy mogą zmniejszyć obciążenia podatkowe, zaliczając do kosztów uzyskania przychodu zwiększony odpis oraz dodatkowe koszty związane z prowadzeniem żłobka.

 

Można ponadto przypuszczać, że prowadzenie polityki prorodzinnej (wyrażone utworzeniem np. przyzakładowego żłobka) zostanie szczególnie docenione przez pracowników tych firm, które mają młodą kadrę. Pracodawca zyska lojalność osób zatrudnionych, a zapewnienie opieki ich dzieciom być może skłoni pracowników do szybszego powrotu do pracy po narodzinach potomstwa. Żłobki przyjmują maluchy już od 20 tygodnia życia.

 

Żłobki, kluby dziecięce i przedszkola są w rozumieniu przepisów ustawy o ZFŚS zakładowymi obiektami socjalnymi. Żłobki nie są już zatem formą zakładów opieki zdrowotnej, nie muszą spełniać tak wyśrubowanych wymogów sanitarnych.

 

Żłobek a klub dziecięcy

Żłobek przeznaczony jest dla dzieci od 20 tygodnia życia do 3 lat. Placówka powinna zapewnić dzieciom opiekę do 10 godzin dziennie, w szczególnych przypadkach opiekę będzie można wydłużyć za dodatkową opłatą. Natomiast klub musi zapewnić opiekę do 5 godzin dziennie.

 

Obie placówki muszą funkcjonować na podstawie statutu w warunkach bytowych zbliżonych do domowych, zagwarantować dziecku właściwą opiekę pielęgnacyjną oraz edukacyjną. Statut powinien określać w szczególności:

Obie placówki mają obowiązek dostosować skład personelu do liczby dzieci. Muszą przy tym brać pod uwagę, że jeden opiekun może sprawować opiekę:

W żłobku, do którego uczęszcza więcej niż dwadzieścioro dzieci, zatrudnia się przynajmniej jedną pielęgniarkę lub położną.

 

Pracą żłobka może kierować dyrektor posiadający wyższe wykształcenie oraz co najmniej 3-letnie doświadczenie w pracy z dziećmi albo co najmniej wykształcenie średnie i 5 lat doświadczenia w pracy z dziećmi. Nie może być nim osoba skazana za przestępstwo umyślne, pozbawiona władzy rodzicielskiej (zawieszenie lub ograniczenie też dyskwalifikuje), będąca dłużnikiem alimentacyjnym. Dyrektor daje rękojmię należytego sprawowania opieki nad dziećmi ich rodzicom.

 

Stan na dzień: 27 kwietnia 2011 roku

Podstawa prawna: Ustawa z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3