BiznesPlatforma.pl
»Sklodowscy » Reklama » O portalu »Źródła
>Baza wiedzy
Strona główna  >   Baza wiedzy   >   Firma   >   Zarządzanie   >   Pracownik sezonowy zatrudnienie cudzoziemca z pozwoleniem i bez
Pracownik sezonowy zatrudnienie cudzoziemca z pozwoleniem i bez

KTO MOŻE PRACOWAĆ BEZ ZEZWOLENIA

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę określa w szczególności:
  1. podmioty zwolnione z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę,
  2. sytuacje, w jakich mają zastosowanie przepisy w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę.
Zwolnieni z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę sezonową w Polsce są:
  • studenci wykonujący pracę w ramach współpracy publicznych służb zatrudnienia (przepis ten odnosi się zwłaszcza do studentów niemieckich, którzy zamierzają wykonywać pracę w  Polsce w ramach polsko-niemieckiego porozumienia o wzajemnym zatrudnianiu pracowników sezonowych i studentów),
  • obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, obywatele państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależącego do Unii Europejskiej lub Konfederacji Szwajcarskiej, jeżeli wykonują pracę w zarządach osób prawnych, prowadzących działalność gospodarczą,
  • cudzoziemcy bez obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obywatelstwa państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależącego do Unii Europejskiej lub Konfederacji Szwajcarskiej, jeżeli są uprawnieni do przebywania i zatrudnienia w tym państwie i zostali czasowo delegowani do Polski przez swojego pracodawcę celem zrealizowania danej usługi,
  • obywatele Republiki Turcji (po upływie czteroletniego okresu wykonywania pracy na postawie zezwolenia na pracę) oraz członkowie rodziny obywatela Republiki Turcji, który wykonuje pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zamieszkują oni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres minimum pięciu lat,
  • cudzoziemcy, którzy są zatrudnieni w charakterze pracowników naukowych w podmiotach mających status jednostek badawczo-rozwojowych (zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych, Dz. U. z 2001 r. Nr 33, poz. 388 ze zm.),
  • lekarze, lekarze dentyści, pielęgniarki i położne, którzy są absolwentami polskich uczelni lub szkół i realizują obowiązkowe staże podyplomowe,
  • cudzoziemcy-nauczyciele języków obcych, pod warunkiem, że język którego nauczają jest ich językiem ojczystym,
  • nauczyciele języków obcych, wykonujący pracę w zakładach kształcenia nauczycieli oraz rozszerzający zakres podmiotów, w których mogą wykonywać prace nauczyciele języków obcych, jeżeli język ten jest ich językiem ojczystym,
  • cudzoziemcy, którzy uczestniczą we wdrażaniu systemów uzbrojenia określonych w odrębnych umowach, przepis ten ma na celu objęcie regulacją cudzoziemców zaangażowanych w proces wdrożeniowy, który jest ważny dla obronności Rzeczypospolitej Polskiej oraz przyczyni się do zwiększenia operatywności zaangażowanych w proces ekip zagranicznych, co także leży w interesie kraju,
  • cudzoziemcy, wykonujący prace na rzecz posłów Parlamentu Europejskiego, w związku z pełnioną funkcją,
  • dopuszcza się również  możliwość powierzenia wykonywania pracy w sektorze rolniczym cudzoziemcowi będącemu obywatelem państwa graniczącego z Rzeczpospolitą Polską. Przepis ten dotyczy cudzoziemców-obywateli Ukrainy, Rosji, Białorusi i Niemiec, którzy uzyskają uprawnienie do wykonywania pracy w danym sektorze do 3 miesięcy w ciągu kolejnych 6 miesięcy.
  • obywatele Białorusi, Mołdawii, Rosji i Ukrainy także mogą podejmować w Polsce pracę bez zezwolenia na okres do 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, licząc od 1. dnia wyjazdu.

   
UMOWA Z PRACOWNIKIEM SEZONOWYM
W polskim ustawodawstwie nie istnieją pojęcia „pracownik sezonowy" ani „umowa sezonowa". Tylko w ustawie Kodeksu Pracy (Dz. U. 1998r. Nr 21 poz.94) użyto określenia „praca o charakterze dorywczym lub sezonowym". Firmy zatrudniające pracowników sezonowych, muszą opierać się właśnie na tej ustawie.

Pracownika sezonowego można zatrudnić:
  • na czas określony,
  • na czas wykonania określonej pracy
  • na okres próbny.
Umowa sezonowa, to rodzaj umowy na czas określony (lub też jej szczególna forma). 0 „szczególności" umowy sezonowej decyduje charakter pracy jaką wykonuje pracownik sezonowy. Praca sezonowa, jak sama nazwa wskazuje, to praca wykonywana w określonej porze roku, w konkretnym sezonie. Najczęściej o możliwości jej wykonywania decydują warunki atmosferyczne. W zdecydowanej większości przypadków, pracownicy sezonowi są w Polsce zatrudniani w ciepłych porach roku (np. w branży turystyczno-gastronomicznej, wypoczynkowej czy hotelarskiej) oraz jesienią, przy zbiorach lub przetwórstwie owoców i warzyw. W zimnych miesiącach zatrudnia się, np. palaczy na okres tzw. „sezonu grzewczego”.

Umowa sezonowa jest szczególną umową na czas określony i do niej właśnie odwołuje się poniższy zapis:

„(…) pracownik sezonowy w szczególności ma prawo:
  • do wynagrodzenia podobnego i składającego się z takich samych składników jak wynagrodzenie pracownika wykonującego podobną pracę ale zatrudnionego na czas nieokreślony, m.in. do premii, dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych,
  • do urlopu odpowiedniego do okresu zatrudnienia liczonego jako odpowiednia część wymiaru 20 lub 26 dni”.
Różnica między umową na czas określony a umową sezonową jaką określa Kodeks Pracy zawarta jest w art. 25 par. 3 KP. Kodeks nie pozwala przedłużonej po raz trzeci umowy na czas określony przekształcać automatycznie w umowę na czas nieokreślony. Dlatego też przyjmuje się, że umowa o pracę sezonową nie może być dłuższa niż na 10 miesięcy.

Umowę sezonową można rozwiązać na mocy porozumienia stron. Nie można natomiast rozwiązać jej za wypowiedzeniem.

Aby firma mogła skorzystać ze szczególnych uprawnień umowy sezonowej, umowa taka musi zawierać zapis, że dotyczy pracy o charakterze sezonowym. Firmy zatrudniające pracowników sezonowych najczęściej podpisują z nimi umowy na czas określony i zamieszczają w nich zapis, że jest to umowa sezonowa.

Pozostałe aspekty związane z zatrudnieniem pracownika sezonowego to takie same zapisy, jakie Kodeks Pracy przewiduje dla pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony i określony.

Zasada 7 dni, mówi o tym, że każdy pracodawca jest zobowiązany w ciągu tygodnia do:
  • poinformowania pracownika sezonowego (na piśmie i w ciągu 7 dni od zawarcia umowy o pracę sezonową) o zakresie jego praw i obowiązków (czas pracy, termin wypłaty wynagrodzenia, ilość przysługującego urlopu, itp.),
  • skierowania pracownika sezonowego na badania lekarskie lub sanitarno-epidemiologiczne,
  • zaopatrzenia pracownika sezonowego w odzież roboczą.
Pracodawca musi także w ciągu 7 dni (licząc od dnia zatrudnienia pracownika sezonowego), przekazać do ZUS jego dane osobowe i wysokość wynagrodzenia w celu potrącenia składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne. W praktyce wystarczy przesłać elektronicznie do ZUS wykaz osób i ich dane.


JAK ZNALEŹĆ PRACOWNIKA SEZONOWEGO
Jest dostępnych kilka dróg rekrutacji pracowników sezonowych. Najczęstsze to:
  • powiatowe urzędy pracy,
  • internet,
  • prasa,
  • rekrutacja poprzez zlecenie takiej usługi firmie HR za granicą.
Polski przedsiębiorca, który jest zainteresowany zatrudnieniem bezrobotnych będzie mógł zaznaczyć w urzędzie pracy, że szuka cudzoziemca z konkretnego państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego.


PROCEDURY KTÓRYCH NALEŻY DOPEŁNIĆ BY ZATRUDNIĆ CUDZOZIEMCA
  • pracodawca musi zarejestrować w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla jego siedziby, oświadczenie (z kopią) o woli zatrudnienia cudzoziemca (druki oświadczeń dostępne w PUP),
  • oświadczenie musi zawierać dane identyfikacyjne pracodawcy i cudzoziemca,
  • rejestracji pracodawca dokonuje podczas jednorazowej wizyty w PUP (jest bezpłatna zarówno dla pracodawcy jak i dla cudzoziemca),
  • PUP umieszcza na oryginale i kopii adnotację o rejestracji oświadczenia,
  • oryginał oświadczenia pracodawca przekazuje cudzoziemcowi, zarejestrowane oświadczenie będzie mu potrzebne do uzyskania wizy pobytowej w celu podjęcia pracy w Polsce, po którą musi się zwrócić do polskiej placówki dyplomatyczno-konsularnej w swoim kraju.
Zapis nowelizacji ma charakter pilotażowy, a jego stosowanie jest przewidziane do 31.12.2010 r. Wobec pracowników sezonowych spoza granic Polski obowiązuje również zasada niedyskryminacji, zgodnie z art. 18 (3a) par. 1, który mówi, że wszyscy pracownicy powinni być równo traktowani bez względu na narodowość.

Firma zatrudniająca nie ma obowiązku zapewnienia pracownikom sezonowym zakwaterowania. Pracodawcy powinni stworzyć im możliwość zamieszkania w mniejszych lub większych hotelach pracowniczych w sytuacji, gdy zatrudnieni pochodzą z daleka a miejsce pracy jest oddalone od miejscowości, w których można znaleźć kwaterę. Właściciel hotelu natomiast powinien pamiętać, że budynek musi spełniać warunki prawa budowlanego i sanitarnego. Musi być w nim bieżąca woda (zimna i ciepła), sanitariaty, jadalnia. Poza aspektem moralno-etycznym zapewnienia ludziom godziwych warunków bytowania należy liczyć się z możliwością kontroli przez inspekcję budowlaną lub sanitarno-epidemiologiczną. W razie wypadku właściciel obiektu może ponieść odpowiedzialność karną, jeżeli zostanie mu udowodnione, że wypadek był skutkiem jego zaniedbań.

NIELEGALNE ZATRUDNIENIE CUDZOZIEMCA;
  • konsekwencją dla osoby, która powierza cudzoziemcowi nielegalnie wykonywanie pracy jest kara grzywny (nie niższej niż 3 tys. zł),
  • cudzoziemiec, który nielegalnie podejmie się wykonywania pracy także podlega karze grzywny (nie niższej niż 1 tys. zł),






Martyna Krutulska-Krechowicz
Ocena:
>Komentarze
Opcja dodawania komentarzy jest zarezerwowana wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników.
Aby się zalogować kliknij.
© WiedzaiFinanse.pl :: powered by multiCMS :: Twoje miejsce - Nasz portal :: Biznes, Ekonomia, Finanse, Dokumenty, Porady, Eksperci :: Projekt i wykonanie BerMar multimedia