Art. 6 Ustawy z 4 marca 1994 roku o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych mówi bowiem, że równowartość dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych zgodnie z art. 5 na dany rok kalendarzowy kierownik zakładu pracy przekazuje na rachunek bankowy Funduszu w terminie do 30 września tego roku, z tym że w terminie do 31 maja tego roku przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75 proc. równowartości odpisów.
Zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 18 lutego 2011 roku przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, wyniosło 2822,66 zł w 2010 roku. Wysokość odpisu na jednego pracownika wynosi 37,5 proc. przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, pomniejszonego o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe – w 2011 roku jest to 1093,93 zł.
Na pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub pracę o szczególnym charakterze – wysokość odpisu wynosi 50 proc. przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, pomniejszonego o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, czyli 1458,57 zł.
Wysokość odpisu podstawowego może być zwiększona o 6,25 proc. na osobę, w stosunku do której orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności, a także na każdego emeryta i rencistę objętego opieką socjalną przez byłego pracodawcę – tj. o 182,32 zł.
J.P.